داستان از اینجا شروع شد که یه روز با موتورسیکلت قسطیم (که هنوز دفترچه
قسطش بغل باقی دفترچه قسطای دیگم لم داده بود)داشتم از خیابون ... رد می شدم که یهو
دیدم چند تا سرباز عین آدم خوارها ریختن سرم ، منم که هول ورم داشته بود(لحظه اول
خیال کردم که اسمم رفته
توی لیست
تروریستا و اومدن منو بگیرن) روی موتور کپ کرده و گیچ و منگ به اطرافم زل زده بودم
که چه خبره شده، بعد چند ثانیه که سرم هوش اومد دیدم موتورم خاموشه نگاه کردم؛
اه،دیدم کلید توی موتور نیستش و دونفر هم عین نکیر و منکر بالا سرم با همون گرز
مشهورشون که شب اول قبر میان بالا سر میت بالا سرم وایسادن.
سئوال و جوابا شروع شد ، گواهینامه داری؟
نه
اه نداری
کارت موتور همراته؟
آره
بعد از چک کردن کارت با خود موتور سیکلت ، به دوستش گفت موتورو ببر
منم که دستپاچه شده بودم گفتم کجا؟
اونم جواب داد : پارکینگ
بگذریم دلم براتون بگه از اون روز ما افتادیم دنبال گواهینامه گرفتن ،
چشمتون روز بد نبینه پدر ما در اومد تا تونستیم بر این خان فائق بیایم.
یک ماه بعد
آقا می خواستم موتورمو از پارکینگ بیارم بیرون باید چکار کنم. هیچی کار
خاصی نداره می رید این پول به این حساب توی بانک(بخاطر تبلیغ بانک از بردن نام
بانک معذورم)میریزید بعدش می رید راهنمائی ورانندگی(یا ناراهنما ئی و جریمه کنندگی)اینو
برگه رو امضاء می کنید بعد می برید پارکینگ
ادامه مطلب...